Okul Değil
Ekolüz
Derneğimiz, nöroçeşitlilik kapsamında yer alan bireylerin beyin gelişimine dair sorunlarına, nörolojik, biyolojik, fizyolojik, metabolik alanlar başta olmak üzere alan uzmanları işbirliği içinde ve biyoteknolojik gelişmeleride takip ederek model geliştirmeyi hedeflemektedir.
Çalışmalarımız , çok yönlü bilimsel olarak araştırmalar yapmak ve alan işbirlikleri ile model olmayı amaçlamaktadır.
Özellikle başta, otizm olmak üzere bireylerin nörogelişimsel sorunlarına odaklanarak erken tanı, tedavi ve iyileşme süreçlerine katkı sağlamayı hedeflemekteyiz.
Dünyada bilim insanlarının ve alan uzmanlarının geliştirdiği ve geliştireceği tanılama ve iyileştirme süreçlerinin tarafı olmak işbirlikleri geliştirmek bu alanda eğitimler almak ve eğitimler vermek kalıcılığını sağlamak ve sistem oluşturmak , bu alandaki bilimsel çalışmalara taraf olmak amacındayız .
Derneğimizin amaçlarına ulaşabilmek için, çeşitli faaliyetlerde bulunmayı planlamaklamaktayız
Amacımız, aile bireyleri dahil kişilerin bireysel potansiyelini ortaya çıkararak geleceğe daha sağlam ve verimli adımlarla ilerlemelerine rehberlik etmektir.
Misyonumuz: Aile bireylerini de eğitime taraf ederek bireylerin potansiyelini ortaya çıkararak geleceğe daha sağlam ve verimli adımlarla ilerlemelerine rehberlik etmektir.
Vizyonumuz: Nöro Gelişimsel sorun yaşayan bireyler başta olmak üzere Beyin ve Dikkat Gelişiminde, davranış geliştirme ve dönüştürmede dünya ile paylaşılır model geliştiren öncü bir uygulama merkezi olmak.
Değerlerimiz: Değerlerimiz: Bilimsellik, güven, yenilikçilik ve bireye özgü analitik bireysel yaklaşım.
Sevgili anne babalar , “Otizm nedir, ne değildir? Nasıl anlaşılır? Neler yapılmalı?” ” Nöroçeşitlilik nedir ve neleri kapsar ? ” sorularına cevap veren bir doküman ya da bilgi bu sitede bulamayacaksınız. Çünkü her yerde fazlasıyla bulabileceğiniz; hatta en az eğitimciler kadar bilgi sahibi olduğunuz aşikârdır.
**Yaklaşımımız**, tanı sonrası ilk adım olan eğitim ve hatta yoğun eğitim derken neleri atladığımıza dikkatleri çekmek istiyoruz.
Geçen yıllarda nelerin atlandığı, nelerin eksik kaldığı veya neden yetmediği üzerine odaklanmaktır.. Eksik parça ve eksik yaklaşım neydi?
Bugüne kadar görüştüğümüz yüzlerce aileden elde ettiğimiz sonuç şu ki ; sistematik bir bütünlük içinde, alan dışı, alan içi ayrımı olmaksızın tüm bileşenlerin çocuk özelinde **“ortak dil”** oluşturarak takibinin yapılmaması en büyük eksiklikti.
Yoğun eğitim kaçınılmaz bir gerçeklik ve ihtiyaçtır. Her otizmli çocuğun “parmak izi” gibi benzersiz olma özelliği bilinen bir gerçektir. Peki, bu işin “dur” noktası neresidir?
Öyle aileler tanıdık ki, bu zaman zarfında almadıkları eğitim ve terapi ,yaptırmadıkları test kalmamış.
Ancak çocuğu ilk gören biri için sanki her şey yeniden ele alınması gereken bir boşluk içinde bugüne gelinmiştir. Bu durum, aileyi moral olarak çökerttiği gibi güven açısından da sarsmakta; doğal olarak “geçen yıllara mı, maddiyata mı, çocuğa mı üzülmeli” sorusuyla ne yapacağını bilemez hale gelmektedir.
Erken tanı ne kadar kıymetliyse, o kadar da doğru ve gerçek **“bütünsel yaklaşım”** ve **“disiplinler arası koordineli”** çalışma yaklaşımı ön plana çıkmaktadır.
Sağlık derken; nörolojik, metabolik, beslenme, epigenetik değerlendirmelerin işbirliği içinde ele alınması ve konsültan yaklaşım içinde olunması .
Eğitimde ise ; sürece taraf olunurken; salt rehabilite etmek değil, yeniden yapılandırmak ve en önemlisi aile yaşamı içinde çocuğa yer açmak ve aileye davranış yol haritası vermek amaçlanmalıdır.
Sistem içinde, eğitim ve sağlık süreçlerinin aile adına, aile ile birlikte; aile içi tüm bireyleri kapsayan, tanımlayan bir yaşam biçimi belirlemek ve izlemek, aileye “koçluk” yapmak gerekmektedir. Durum değerlendirmesine taraf olmak ve birlikte yol almak esastır.
Dernek olarak uzun vadeli hedefimiz ise; verilere dayalı özel bir çalışma ile ortak paternler ışığında “risk tespiti” yapabilir duruma gelmektir.
